لغه مقدسه (فى الدين) هى لغه بتتدرس علشان اسباب دينيه من ناس بيتكلمو لغه تانيه فى حياتهم.

لغه مقدسه

لغه   تعديل قيمة خاصية صنف فرعى من (P279) في ويكي بيانات
كاهن البحريّه الأمريكانيه Milton Gianulis بيعمل القداس الاورتودوكسى بتاع عيد الفصح, على نور الشمع.
الخطبه بتاعة صلاة الجمعه, فى جامع فى دار السلام فى تانزانيا. اللى بيقولو الخطبه بيحاولو على قد ما يقدرو يتكلمو بالعربى الكلاسيكى. الصلاه فى الاسلام بالعربى الكلاسيكى بس.
الصلا فى اليهوديه بتبقى بالعبرى الكلاسيكى بس.

المفهوم

اول اما اللغه تتربط بالعباده الدينيه, مؤمنين الدين فى العاده بينسبو الفضائل على اللغه بتاعة العباده اللى مش حيستغنو عنها علشان لغاتهم الاساسيه. فى حالة النصوص المقدسه, بيبقى فيه رعب من خسارة الثقه و الدقه بتاعة الترجمه او ترجمة الترجمه, و الصعوبات فى لم القبول العام لنسخه جديده للنص. اللغه المقدسه بتبقى متلبّسه جدّيه و عظمه, اللى اللغه المحليّه فى العاده مابتبقاش متعظّمه زى كده. بسبب كده, التدريب بتاع رجالة الدين على استعمال اللغه المقدسه بيتحوّل لاستثمار ثقافى مهم, و استعمالهم للـ لغه المقدسه بيتبص ليه على انه بيدّيهم وصول لـ مجموعة المعرفه (هيئة المعارف) و اللى مش متدرّبين بيعتبرو انهم مش ممكن (او مش لازم) يوصلولها. فى العصور الوسطانيه, فى اوروپا, القدره (الحقيقيه او المفترضه) على ”قرايه“ الكتاب المقدس—اللى كان باللاتينى—كان بيعتبر امتياز لجماعة الكهنه, و مؤشر على معرفه القرايه و الكتابه; لحد قرب نهاية الفتره تقريبا كل اللى كان بيقدر يقرا و يكتب كان بيقدر يعمل كده باللاتينى.

لان اللغات المقدسه مربوطه بالفضائل اللى اللغات المحليه مش بيتبص ليها بنفس الطريقه, طبيعى ان اللغات المقدسه حتفضل محافظه على خصايص ممكن تكون مش موجوده فى طريق تطوّر اللغه. فى حالات معينه, اللغه المقدسه بتبقى لغه منقرضه/ميّته. فى حالات تانيه, ممكن تكون بتعكس فورمه قديمه من اللغه. مثلاً, شويه عناصر فى اللغه الانجليزى من القرن ال17 لسه موجوده فى الصلا المسيحيه البروتيستانت عن طريق استعمال انجيل الملك چيمز او نسخ قديمه من الكتاب الأنجليكانى ”Book of Common Prayer“. فى حالات شديده اكتر, اللغه اتغيرت جداً عن اللغه بتاعة النص المقدس اللى القداس ماعادش مفهوم من-غير تدريب مخصوص.

فى حالات معينه, اللغه المقدسه ممكن ماتكونش (او ماكانتش) اللغه الاصليه للسكان المحليين, فى حالات زى كده, المبشّرين او الحجاج ممكن يجيبو اللغه المقدسه لناس عمرهم ماتكلموها, و هى بالنسبالهم كلها على بعضيها لغه غريبه.

المفهوم بتاع اللغات المقدسه هو متميّز عن اللغات الالاهيّه, اللى هما لغات مربوطه بـ الالاه (او آلهه) و مش لازم تكون لغات طبيعيه. مفهوم اللغه الالاهيه و اللغه المقدسه ممكن على اى حال يدخلو فى بعض, زى ما اتوصف زى فى الديڤاناجارى |Devanāgarī|, اسم خط الكتابه يعنى (خَط) حضارى بتاع الآلهه.

لغات مقدسه

فيه عدد من لغات بتستعمل كانها لغات مقدسه. بيشملو:

اللغات التانيه المستخدمه كلغات مقدسه