لوجوس (يونانى: λόγος; انجليزى: Logos) هى من اكثَر الكلمات اهميه و غموض فى الفلسفه و الاديان. اول من قام باستِخدام الكلِمة الفيلسوف اليونانى هيراكليتوس. لوجوس لها اكثَرُ من معنى مِثل ”الخطاب, اللغه, العقل ، الكلى, كلمة الإله“ و معانٍ كثيرَة أخرَىٰ.

معنى لوجوس عند هيراكليتوستعديل

الفيلسوف الغامض هيراكليتوس كان اول واحد استخدم اللوجس و اهتم جدا بيه و اعتبره القانون الكلى للكون و قال ”كل القوانين الانسانيه بتتغذى من قانون إلهى واحد, عشان دا يسود كل اللى عايزه و يكفى للكل و يسيطر على الكل“. الكلام دا واقف عليه فلاسفه تانيين و الرواقيين و قالوا ”ان العقل او اللوجوس هو المبدأ الفعال فى العالم, وانه سبب الحياه و انه اللى بينظم العنصر السلبى فى العالم و انه الماده“.

معنى لوجوس عند فيلون السكندرىتعديل

قال فيلون السكندرى عن اللوجوس انه مثال المثل و انه اول القوى الصادره عن الله وانه المنوذج الاول لكل حاجة فى الدنيا. وهو القوة اللى بتحى كل حاجه وتربطها ببعض و ليه علاقه بتكوين الكون والعالم, بس مش خالق دا وسيط بين الخالق و الناس, و اللى بيرشد الانسان و ممكن من خلاله يوصلوا لصلة قويه ما بينهم ومابين الخالق بس اللوجوس دا دايما وسيط بين الخالق و الناس.

اللوجوس فى العهد القديمتعديل

فى العهد القديم فى ”سفر الحكمة لسليمان“ بيتوصف فيه الحكمه اللى تقرب من الخالق وبتمشى فى كل حاجه وبتحقق الوحده العالم. وممكن تتصل بالناس المستعدين ليها ولما يحصل كدا اروحهم بتتقدس.