محمد بن عبد الله نبى المسلمين ورسول من الله لكافة الناس. اتولد محمد فى مكة فى شبه الجزيره العربيه سنة 571. شخصية النبى محمد ليها تاثير كبير فى التاريخ, لان حياته و اعماله و افكاره تمت مناقشتها كتير من جانب انصاره و خصومه على مر القرون, بيعتبر القران مصدر اساسى حتى نعرف سيرة النبى محمد, ابوه كان اسمه عبد الله بن عبد المطلب و امه آمنة بنت وهب.

محمد
Mohammad SAW.svg
معلومات شخصية
الاسم الكامل محمد بن عبد الله
تاريخ الولادة 570
مكان الولادة مكه , شبه الجزيرة العربية
تاريخ الوفاة 632
مكان الوفاة المدينه المنوره شبه الجزيرة العربية
مكان الدفن غرفه عائشه فى الجامع النبوى تحت القبه الخضرا
الجنسية عربي
اللقب النبي
الديانة اسلام
زوجة خديجه بنت خويلد (595–619)
سوده بنت زمعه (619–632)
عائشه بنت ابو بكر (619–632)
حفصه بنت عمر (624–632)
زينب بنت خزيمه (625–627)
هند بنت ابى اميه (629–632)
زينب بنت جحش (627–632)
جويريه بنت الحارث (628–632)
رمله بنت ابى سفيان (628–632)
ريحانه بنت زيد (629–631)
صفيه بنت حيى بن اخطب (629–632)
ميمونه بنت الحارث (630–632)
ماريه القبطيه (630–632)
ابناء القاسم بن محمد, عبد الله بن محمد, ابراهيم بن محمد

زينب بنت محمد, رقيه, ام كلثوم بنت محمد, فاطمه الزهراء

الاب عبد الله بن عبد المطلب
الام امنه بنت وهب
التوقيع ملف:ختم النبى محمد.gif

وصف شكله

 
البتراء السفلى; حسب للباحث فى التاريخ الإسلامى و علم الآثار , دان جيبسون , كان داه هوا المكان اللىى اتلقى فيه محمد الوحى الاول و كانت القبلة الاولى هى البتراء.[1]

المسلميين بيحرموا رسم صورة النبى محمد فى صور عشان حرام بس الصحابة وصفوا شكله فى كتب كتيرة زى كتاب الشمائل المحمدية للترمذى .

  • لون بشرته: كان ازهر اللون[2], مش ابيض امهق (يعنى مش شديد البياض و البرص), و لا بالآدم (الاسمر).[3]
  • راسه و اوباره: كان ضخم الراس, عظيم الهامه و كان شديد سواد الاوبار[4] و ما كانش شعره مجعد و لا مرسل[5] و كان اوباره بتوصل نص ادانه احيانا و بيرسله احيانا فيوصل شحمة ودنه او بين ودانه و عاتقه, و اطوله يصول اكتافه لو ما حلقش فتره طويله و ما حلقش راسه فى سنوات الهجره الا عام الحديبيه و عام عمرة القضاء, و عام حجة الوداع. كان بيرسل شعره, بعدين بقى يفرقه من نص راسه و اتوفى و مافيش فى راسه و لحيته عشرين وبره بيضا.[3]
  • جسمه: كان فخم مفخم[2], اللى يشوفه بديه هيبه, و اللى بيخالطه بيحبه.[5] و كان راجل مربوعً, مش طويل و لا قصير[4], و كان اطول من اللى بيمشى معاهم و فى المجلس بيكون كتفه اعلى من الجالسين. و كان معتدل الخلق, حسن الجسم, متماسك البدن, انور المتجرد (ما تجرد من جسده).
  • عنقه: كانت عنقه كانها عنق دميه فى صفاء الفضه.
  • ايديه: كان طويل الزندين (الذراعين) فيهم شعر كتير, و كفه كبير غليظ الاصابع[5] و اصابعه طويله.
  • ابطاه: كان ابيض الابطين, و هياا من علامات النبوه.
  • منكبيه و صدره و بطنه: كان منكبيه واسعين, فيهم شعر كتير زى اعلى صدره و ما كانش داه فى الثديين و البطن, عريض الصدر و طويل المسربه (النقره اللى فوق الصدر) و السره بشعر زى الخيط.
  • مفاصله: كان ضخم المفاصل.
  • خاتم النبوة: غدة حمرا زى بيضة الحمامه[6], او الهلال, فيها شعرات مجتمعات كانت بين كتفيه و هيا من علامات النبوه.
  • وجهه: كان وشو مستوى سهل الخدين[4] ما كانش مستدير اوى.
  • جبينه: كان واسع الجبين[2] و الجبين طول و عرض مستوى.
  • حواجبه: كانت حواجبه قويه مقوَسه و متصلين اتصال خفيف بيبان لما يكون مسافر بسبب غبار السفر بينهم عرق يدره الغضب.
  • عيونه: كان شق العينين طويل [7]و سواد العينين شديد [5] فى بياضها حمره و هيا من دلائل نبوته و كانت عيونه واسعه جميله ليها رموش طويله كتيره اللى يشوفه يفتكره متكحل[8]
  • انفه: اللى يشوفه يقول انه عنده ارتفاع فى قصبة الانف مع اسـتواء اعلاها و اشراف الارنبه لقدام و كان مستقيم و طويل فى وسطه شوية ارتفاع مع دقة ارنبته.
  • بقه و اسنانه: كان واسع[7], بشفايف لطيفه و فى اسنانه رقة و تحدد و تفرق.
  • اللَحيه: كانت كتيره منابت الاوبار و كان عنده شعر تحت الشفة السفلى و فوق الدقن, بارزه.
  • رجليه: كانو ضخمين مالهمش اخمص[4].[7]

مصادر سيرته

  • القرآن :يبعتبر القرءان هوا المصدر الرئيسى لحياة محمد لكن القرءان ماتكلمش عن كل حاجه عن حياته لان القرءان منزل لتعليم الناس امور الدين و الدنيا و لتعليم التدبر فى خلق السماوات و الارض اكتر من انه كتاب لسرد القصص.
  • السنة النبوية بتعتبر تانى اهم مصادر التشريع الاسلامى عموما بعد القرءان ,و السنة النبوية هيا كل حاجه اتاخدت عن الرسول من قول او فعل.
  • كتب السيرة و دى كتب كتبها بعض المسلمين مستوحاه كلها من القرءان و السنة و اترتبت على حياة النبى من اولها لاخرها.

مصادر

  1. Dan Gibson: Qur'ānic Geography (2011
  2. أ ب ت رواه السيوطي فى كتابه الجامع الصغير عن هند بن ابى هالة, رقم:6493.
  3. أ ب رواه البخاري فى صحيحه عن انس بن مالك, رقم: 3547.
  4. أ ب ت ث رواه ابن كثير فى البداية والنهاية عن ابى هريرة, ج6, ص21.
  5. أ ب ت ث رواه ابن عبد البر فى كتابه الاستذكار عن على بن ابى طالب, ج7, ص336.
  6. رواه الهيثمى فى كتابه مجمع الزوائد عن سلمان الفارسي, ج9, ص343.
  7. أ ب ت رواه مسلم فى صحيحه عن جابر بن سمرة, رقم:2339.
  8. رواه الترمذي فى سننه عن جابر بن سمرة, رقم: 3645.